Besni’ye Veda Ediyorum !


Bu makale 2017-12-02 19:19:37 eklenmiş ve 536 kez görüntülenmiştir.
Etem Karaüzüm

Şu an saat 3,50,sabah yakın. Uyku tutmadı. Açık kalan çeşmeden su nasıl akıyorsa ,bu yazıda beynimde akmaya başladı..

Okulumu takıntısız bitirmiştim. Veda etme zamanı gelmişti! Eşyalarımı paketleyip, ”ASKER”İN minibüsünün  durağına getirmiştim. Cebimde sadece”2,50”iki lira elli kuruş kalmıştı onu da yol parası yapacaktım. Sabah kahvaltısı da yapmamıştım. Üzerinde “ASKER” yazan araç ortalarda yoktu.(Gölbaşı-Besni arası çalışan tek yolcu aracı oluyordu bu minibüs).İyice acıkmıştım. Yol boyu kısa turlar atarak, beni götürecek aracı bekliyordum. Yolun kenarında 50 kuruş buldum. Elli bin lira bulmuş kadar sevindim .Bu buluntu paranın 25 kuruşuna bir ekmek alarak; kimsenin görmediği bir köşede bal-kaymak yiyormuşum gibi zevkle yedim!...

(Reza Zarrab’ın dağıttığı dolarları haberlerde izlerken dudaklarım uçukladı!.. Aklıma bulduğum 0;50 kuruş geldi. Torunlarımın yanına giderken; başım dik ve gururla gidiyorum. Ya O elli milyon dolar ve  başka paralar aldığı iddia edilen o bakan ,torunlarının gözlerine hangi yüzle-hangi gözle bakacak? Sokaklarda benim gibi özgürce yürüyebilecek mi? Onu gören herkes “saat kaç” diye sorarlarsa ne cevap verecek?...)

Bundan bir önceki yazımda “rakı” içerken yakalanmıştım Sevgili Müdürümüz Süleyman Altunbulak ve Mehmet Akıncı (Md, muavini)Tarih Hocamız Mehmet Erbilir, Allah rahmet eylesin Osman Durmuş ve Okan Öksüz, Müzik Hocamız Mazlum Cihangir, Resim Hocamız Numan Aslan ve Tamer Arın Hocalarım. Gerçeği anlattığım için beni affetmişlerdi !Hakka yürüyenlere; Işık içinde yatınız dedikten sonra, diğer canım öğretmenlerimin ellerinden öpüyorum.

Evet; dost-doğru hocalarımızdı onlar. Bizleri de öyle yetiştirdiler. Haram yok-yalan yok..

Eee! Nasıl ayrılacaktım Besni’den; nasıl veda edecektim bu tarihi şehre? Ne diyecektim arkadaşlarıma, gönlümü kaptırdığım kızların gözlerini nasıl unutacaktım .Bir daha görüşme imkanımız olacak mıydı?...Sevinçle hüzün karışımı bir duygu yoğunluğu yaşıyordum!..

Evet, nihayet gelmişti o taşıt. Eşyalarımı yükleyip aracın kapısından girerken ,bir grup arkadaşlarım geldiler!..

İşte bundan dolayı vedalaşmayı hiç sevmiyorum! Bu vedalaşmamız unutulmaz bir anı defterinin son sayfaları gibi olmuştu. Herkes bir şeyler söylemek istiyordu, ama ne onlar ne de ben tek kelime dahi konuşamadık ,Düğümlendi kaldı boğazımızda sözcükler!..

Taaa, kırk yıl sonra, Besnideki bir otelin salonunda buluşuncaya kadar .Başta Okulumuzun kurucu babası Sn. Süleyman Altunbulak Hocamız ve yukarıda adlarını saygıyla zikrettiğim Öğretmenlerimiz de gelmişlerdi.

Yaşlarımızın hiç önemi kalmamıştı .Hepimiz on sekiz ve yirmili yaşlarımıza geri dönmüştük! Sevinç çığlıkları atıyorduk hepimiz!...

Zaman zaman yazılarımda adlarını yazdığım şu üç arkadaşımın, can doslarımın isimlerini yazmazsam bu makalem yarım kalır; Merhaba Seydi Ertürk, Merhaba İsmet Kılıçaslan, Merhaba Mithat  Dutluoğlu sağlıcakla kalın, kulaklarımız gelecek güzel günler için çınlasın!.. Merhaba Tüm arkadaşlar selam olsun sizlere.

Merhaba Sevgili Öğretmenlerimiz saygı ve sevgiyle anıyorum sizleri!..

Evet; Anılarımızı özenle saklayan Besni Merhaba…

 

Yorumlar
Adınız :
E-Mail :
Başlık :
Yorumunuz :
Güvenlik :
Değiştir  
Toplam 0 yorum. Tüm yorumları okumak için tıklayın.
Diğer yazıları...
Köşe Yazarları
 ‹ 
 › 
E-Mail Bülten Kaydı
Arşiv Arama
- -
Gölbaşı Güncel             <   
Copyright 2013 Gölbaşı Güncel Haber. Tüm hakları saklıdır. Bu site KOMMANGENE Gazeteciler Cemiyeti Üyesidir.